مجله موژان
آیا سایکدلیکها میتوانند مغز را برای کاهش مصرف الکل بازسازی کنند؟
در سالهای اخیر، داروهای روانگردان یا همان سایکدلیکها مانند LSD و سیلوسایبین (ماده فعال در قارچهای جادویی)، توجه فزایندهای را در حوزه روانپزشکی به خود جلب کردهاند. پژوهشهای متعدد نشان میدهند که این مواد میتوانند در درمان اختلالاتی مانند افسردگی، اضطراب، وسواس فکری-عملی، اختلالات تغذیهای و اعتیاد مؤثر باشند.
تیمی از پژوهشگران دانشگاه کالج لندن (UCL) در حال بررسی این موضوع هستند که آیا داروی روانگردان DMT میتواند به کاهش مصرف الکل در افراد کمک کند یا نه. این ماده که به سرعت در بدن متابولیزه میشود، اگر بهصورت وریدی تزریق شود، تنها ظرف یک تا دو دقیقه اثر میگذارد، با این حال تأثیر آن فقط ده تا بیست دقیقه طول میکشد. با این حال، بسیاری از افراد تجربه مصرف DMT را عمیق، تأثیرگذار و گاه تغییردهنده زندگی توصیف میکنند؛ تجربهای که میتواند ادراک، احساس و دیدگاه فرد را نسبت به جهان تغییر دهد.
یکی از نظریههای اصلی این پژوهش آن است که DMT میتواند بهطور موقت «انعطافپذیری عصبی» یا همان نوروپلاستیسیته را در مغز افزایش دهد؛ یعنی مغز را برای ایجاد اتصالات عصبی جدید آماده کند. این انعطافپذیری موقتی ممکن است به افرادی که در چرخه اعتیاد به الکل گیر افتادهاند، کمک کند تا از الگوهای رفتاری قدیمی جدا شوند و عادتهای سالمتری را جایگزین کنند.
تمرکز دیگر پژوهش بر روی سیستمهای پاداش و انگیزش مغز است؛ بخشهایی که در رفتارهایی مانند غذا خوردن، رابطه جنسی و مصرف الکل نقش اساسی دارند. در افرادی که به الکل وابسته هستند، این سیستمها بیش از حد به محرکهای مرتبط با الکل حساس شدهاند. برخی تحقیقات اولیه نشان میدهند که سایکدلیکها ممکن است بتوانند این مسیرهای پاداش را بازتنظیم کنند.
مطالعه فعلی شامل سه بازدید آزمایشگاهی از سوی شرکتکنندگان است. در اولین و سومین جلسه، با استفاده از fMRI فعالیت مغز آنها بررسی میشود؛ آنهم در حالی که فیلمهایی با بار احساسی بالا مشاهده میکنند تا واکنش مغز در موقعیتهای واقعیتر ثبت شود. در جلسه دوم، افراد بهصورت تصادفی یکی از داروهای DMT، دارونما یا داروهای غیربیهوشی زا (مثل D-cycloserine یا Lisuride) را دریافت میکنند. این مطالعه بهصورت «دوبل-کور» انجام میشود؛ یعنی نه پژوهشگران و نه شرکتکنندگان نمیدانند چه مادهای مصرف شده است تا نتایج دچار سوگیری نشود.
محصولات موژان
همزمان با تزریق دارو، با استفاده از EEG سیگنالهای الکتریکی مغز ثبت میشود تا شاید بتوان پیشبینی کرد چه کسانی بیشترین بهره را از DMT خواهند برد. همچنین، آزمونهایی روانشناختی برای بررسی حافظه، توجه، خلقوخو و تصمیمگیری نیز انجام میشود.
گرچه نتایج نهایی هنوز در دست نیست، اما پژوهشگران امیدوارند این مطالعه بتواند گامی مهم در مسیر درمان اعتیاد باشد. حتی اگر تأثیر DMT قطعی نباشد، باز هم این تحقیق میتواند درک ما را از عملکرد مغز و ظرفیت تغییر آن گسترش دهد.
منبع: https://www.sciencealert.com/psychedelics-could-rewire-the-brain-to-reduce-alcohol-consumption
