مجله موژان
تأثیر چربیهای پنهان شکم بر پیری زودرس قلب
نتایج جدید از یک پژوهش گسترده نشان میدهد که چربیهای پنهان انباشتهشده اطراف اندامهای داخلی شکم، معروف به چربی احشایی، میتوانند به طور چشمگیری فرآیند پیری زودرس قلب را تسریع کنند؛ حتی افرادی که وزن نرمال دارند، در صورت وجود این نوع چربی با ریسک بیشتری مواجه هستند. این موضوع اهمیت ویژهای دارد زیرا بسیاری از مردم معمولاً صرفاً به وزن یا شاخص توده بدنی (BMI) خود توجه میکنند و از محل ذخیره چربی و پیامدهای آن غافل میمانند.
براساس مطالعهای که نتایج آن اخیراً در نشریه European Heart Journal منتشر شده است، تیمی از پژوهشگران امپریال کالج لندن دادههای بیش از ۲۱ هزار داوطلب را از مخزن اطلاعات سلامت بریتانیا (UK Biobank) تحلیل کردند. آنها از اسکن MRI برای شناسایی میزان و محل چربی بدن و همچنین ارزیابی وضعیت قلب و عروق افراد بهره بردند تا «سن قلب» هر فرد را تخمین بزنند.
نتایج نشان داد افرادی که چربی احشایی بیشتری دارند، قلب آنها نشانههای بیشتری از کهنگی و فرسودگی زودهنگام نشان میدهد. این چربی از بیرون بدن قابل مشاهده نیست و ممکن است فردی با وزن سالم هم نسبتاً مقدار زیادی چربی پنهان داشته باشد. به گفته دکتر دکلان اوریگان، رهبر ارشد پژوهش، این یافته اهمیت مکان ذخیره چربی را به خوبی روشن میکند.
چرا چربی احشایی باعث پیری زودرس قلب میشود؟
چربی احشایی بین اندامهای اصلی مانند معده، رودهها و کبد قرار میگیرد و به راحتی از طریق معاینه یا نگاه معمولی قابل تشخیص نیست. پژوهشگران دریافتند که این نوع چربی با افزایش التهاب در بدن همراه است و همین التهاب بالا باعث روند پیری زودرس قلب میشود.
حتی افرادی که فعالیت جسمانی مناسبی دارند نیز در صورت داشتن چربی پنهان با ریسک بیشتری برای بیماریهای قلبی عروقی روبرو خواهند بود.
تفاوت محل ذخیره چربی در زنان و مردان
مطالعه مذکور همچنین تفاوتهای مهمی بین مردان و زنان نشان داد. در مردان، تجمع چربی در ناحیه شکم (شکل سیبی) ارتباط قویتری با پیری قلب داشت، در حالی که چربی ناحیه باسن و ران (شکل گلابی) بهویژه در زنان نقش حفاظتی ایفا میکرد. چربی این نواحی هورمون استروژن ترشح میکند که میتواند فرآیند پیری را کندتر نماید.
این یافتهها مؤید این موضوع هستند که مشکل فقط مقدار چربی نیست بلکه محل ذخیره آن هم اهمیت دارد و باید در بررسیهای سلامت جدی گرفته شود.
انتقاد از شاخص BMI و اهمیت روشهای تشخیصی دقیقتر
پژوهشگران تأکید دارند که شاخص توده بدنی یا BMI معیار مناسبی برای تشخیص سلامت قلب نیست، زیرا نمیتواند محل چربی بدن را مشخص کند. ممکن است دو نفر با BMI یکسان، ریسکهای قلبی عروقی به کلی متفاوتی داشته باشند.
به همین علت استفاده از روشهای تصویربرداری مانند MRI برای تشخیص چربی احشایی میتواند معیار بسیار دقیقتری باشد. شناخت این تفاوتها به پزشکان کمک میکند تا توصیههای فردی و مؤثرتری برای پیشگیری از بیماریهای قلبی ارائه دهند.
نقش داروهای جدید و آینده پژوهشها
با توجه به اهمیت چربی احشایی و نقش آن در پیری زودرس قلب، پژوهشگران در حال بررسی اثر داروهایی مانند GLP-1 (از جمله اوزمپیک) هستند تا مشخص شود آیا این داروها میتوانند علاوه بر کاهش چربی پنهان بدن، به کاهش ریسک بیماریهای قلبی نیز کمک کنند. در کنار این پژوهشها، افزایش آگاهی عمومی درباره اهمیت محل تجمع چربی بدن و اتخاذ سبک زندگی سالم با هدف کاهش چربی احشایی میتواند نقش کلیدی در پیشگیری از پیری زودرس قلب و بهبود سلامت قلبی ایفا کند.
نتیجهگیری
محصولات موژان
پژوهش اخیر هشدار میدهد که صرفاً تمرکز بر وزن و کاهش عدد روی ترازو کافی نیست؛ لازم است با آموزش و اقدامات پیشگیرانه، به کاهش چربی احشایی توجه جدیتری شود تا از پیری زودرس قلب و بیماریهای قلبی پیشگیری شود. به توصیه پزشکان، ورزش منظم، تغذیه سالم و مدیریت وزن درصد چربی بدن (نه فقط کلی بدن) اهمیت فراوانی دارد.
اخبار روز سلامتی در زرین میوه موژان!
منبع: orthoatlanta
محصولات موژان
